ممنون از اینکه آنچه رو که در عکس دیدی به خوبی در ذهنت پرورش دادی طبیعتا هر کس عکسی رو میبینه احساس خاصی بهش دست دست میده اما یکی از وظایف منتقد کلنجار رفتن با خودش و به نثر درآوردن ذهنیاتش در مورد عکسه. در این پروسه یکی از مهمترین فاکتورها صداقت و عدم رودربایستی است.گاهی تعارفات(ما حتی گاهی با خودمون هم تعارف داریم) ما ناخودآگاه باعث لطمه به صراحت و صداقت ما در نقد مشه انصافا در حیطه مسائلی که گفتم بسیار عالی عمل کردی و حق نقد رو تا حد زیادی به جا آوردی اما به هر حال بدم نمیاد حس خودم رو هم از عکس بنوسم.وقتی عکسو دیدم اول از خوب بودنش یکه خوردمو گفتم باریکلا به محمد ادیبی! بعد چیزی که ذهنم رو درگیر کرد اصل فعلی بود که سوژه داشت انجام میداد. واقعا اون زن با چه حالی تو اون سکوت و خلوت بین اون همه سنگ قبر نشسته سر یکیش و داره قرآن می خونه؟!(یا دعا میکنه؟)اون دقیقا به چی ایمان داره؟((خدا؟-اینکه کارش باعث آمرزش مرده میشه؟-اینکه کارش ثواب داره؟-اینکه این کار یه سنته که مادرش هم همین کارو میکرده؟)) با گفتن این حرفها میخوام بگم عکس به خوبی منو درگیر حس سوژه و دنیای اون کرد.به علاوه این عکس اگر در عرصه بین المللی ارئه بشه خیلی جذاب خواهد بود چون فکر کنم این باورها در کل دنیا خیلی فراگیر نیست./ پاسخ: ممنون آقای مهدی عزیز. حق با توست. عکس کاملا ما را به دنیای زن دعوت می‌‌کند. و باز هم ممنون برای حضور گرم و پرشور و همیشگی‌ات.

زاویه دیدتون نسبت به عکس خیلی به دلم نشست عمیق بود / پاسخ: سپاس آقای سراجی برای حضورتان...

به قول عمو کیارنگ: مرگ نام دیگر ززندگیست... پس دیدار به حیات بعدی... / پاسخ: ممنونم آقای حسنوند عزیز از حضورت...

این خطوط تا کجا ادامه خواهند داشت؟ و روزی امتداد یکی از انها از روی من خواهد گذشت! سپاسگزار نقد زیبا و عکس فوق العاده محمد ادیبی/ پاسخ: خوب یا بد داستان‌ها باید ساخته شوند/ اما فراموش نکن تو باید مثل انسان زندگی کنی/ جهان جای عجیبی ست!... ( این شعر زیبا تقدیم به شما آقای سبحانی )

سلام خانم طباطبایی مننون از نقد زیبایتان. تا کنون خیلی از این بلاگ آموخته ام/ پاسخ: محمد عزیز! عکس‌های زیبای تو آن‌‌قدر متفاوت و نیکو هستند که جاودانه‌ی ذهن من شده‌اند. این را از ته دل می‌گویم. برایت بهترین‌ها را آرزو می‌کنم عکاس بزرگ جوان...

با سلام من برخلاف بعضی از دوستان مثل خانم خادمی عکس را زیاد تکان دهنده نمی بینم البته تلنگری که عکس به غفلتهای انسانها می زند نمی توان در این عکس کتمان کرد .نکته ای که به نظرم آمد نوع برخورد عکاس با این مقوله با استفاده از ترکیب بندی کلاسیک و قرینه ای است که می تواند اشاره ای به وجود نظم و تفکر و ترتیب در آفرینش باشد و مرگ حلقه ای از سلسله این هستی است.نکته دیگر سیاه و سفید بودن عکس است بیشتر آدمها اینجور فکر می کنند که مرگ برنگ تیره است و در خوشبینانه ترین حالت سیاه و سفید است . ممنون از نقد زیبایتان البته اگر میسر است عکسی هم بنده در وبلاگم قرار داده ام به نام سقوط- ممنون می شوم نظرتان را بنویسید http://www.pooyanama.blogfa.com/post-81.aspx/ پاسخ: ممنون از ارایه نظرتان آقای خدمتی.

سلام نازی به خدا به تنها چیزی که دقت نکردم عکسه فقط اومدم بگم یادته پارسال همین موقع رو چقدر جوش می زدی آخرشم تموم شد و موفق شدی این پیروزیه با ارزشو که می دونم واسش خیلی زحمت کشیدی تبریک می گم امیدوارم همیشه مثل الان پیروز باشی شادو سلامت و دانشجو باشی/ پاسخ: سلام سپهر. تو بهتر از هر کسی منو در این لحظات می‌فهمی. چون خودت این لحظه‌ها را تجربه کردی. ممنون که در تمام دلهره‌هایم مانند یک دوست واقعی کنارم بودی.

این عکس رو خیلی دوست دارم و به نظرم نقد بسیار خوب و قابل تاملی هم براش نوشتید . به خاطر این توجه و دقت نظرتون ، سپاسگذارم . مقولهء مرگ و نیستی ، زندگی دوباره و حیات جاودانه و اندیشیدن به اون بخشی از ذهن همهء ما رو مشغول به خودش می کنه و این تلنگر‌های بصری و نوشتاری و پرداختن به اون ، هر از چند گاهی واقعا لازمه . / پاسخ: ممنون آقای سلطان‌آبادیان. ممنونم که قوت قلب هستید و سپاس برای حضور گرمتان.

درود و سپاس ./ پاسخ: سپاس جناب سریری...

سلام. ممنون خانم طباطبایی برای نقد خوب و شیوایتان بر عکس بسیار زیبای محمد عزیز. خدا شماها را برای عکاسی این شهر حفظ کند./ پاسخ: سپاس جناب خاتمی. در محضر شما بزرگوار، می‌آموزم درس‌های بسیاری را.

این عکس بسیار تکان دهنده است و نقد عکس آگاهی ما را از عکس بیشتر می کند. از این تلاش تو ممنونم نازنین./ پاسخ: ممنونم شیوای عزیزم. ممنونم از حضور مهربانه‌ات در همه‌جا و حالا در این‌جا، بین این کلمه‌ها!

و اما من درنگاهی دقیق تر در این عکس نقطه ی پرقدرت زندگی را شکننده تر و مقهور مرگ نمی بینم. به نظرم این تضاد جذاب سطح ونقطه ، جریانی متضاد از آنچه که در ظاهر نمایان است را به جنبش در آورده و تضادی بین جریان بصری عکس و مفهوم بوجود می آورد. مرسی بابت نقد زیبا و ایجاد چالشی جذاب./ پاسخ: سپاس جناب فهیمی برای صحبت‌های نغزتان...

سلام... ممنون به خاطر نقد... مثل همیشه یاد گرفتیم چیزهای جدیدی را.../ پاسخ: ممنونم آقای عنصرسیار! اما این شما دوستان هستید که می‌آموزید به من.

سلام. ممنون بابت تفسیر خوبتان و انتشار آن؛ تقسیمِ دانشتان. / پاسخ: ممنون از شما جناب بایرام‌نژاد برای حضور گرم و همیشگی‌تان

اگر دم را غنیمت شماری دیگر اتفاق مرگ را توان نبرد با زندگی نیست. نسل من شما ومحمد گاه دچار یاُس های کوچکی می شود که تنها راه گریز از آن 'ثبت نگری است.هنرمند خالق مفاهیم زندگی است- حتی اگر تلخ باشد. این فریاد من هنرمند است که در ایجاد ادراک مخاطب دست می برد و لحظه ای وی را باخود همراه می کند. نقد های شما مثل همیشه منطبق با مفهوم عکس پیش می رود کاری که در حیطه نقد دشوار است و گاه باعث انتقاد از نقد می شود. هر روز در انتظار مطالب جدیدتان هستم و هر روز آرزوی ثبات پیشرفت دوستانم را در ذهن زمزمه می کنم./ پاسخ: ممنون آقای سجاد عزیز... ممنون که بین ازدحام کارها و درس‌هایت به یاد من هستی. بهترین‌ها را برایت آرزو می‌کنم. به امید دیدار...